© www.hypofocus.com - Do not use our content without permission

Longembolie

13 maart 2017

Dat is even schrikken: diagnose Longembolie!

Ik voelde me al een geruime tijd niet goed in m’n vel. Ik was erg snel moe, buiten adem, benauwd.
En ik had een naar gevoel tussen mijn schouderbladen. Misschien omdat ik te lang op mijn bureau heb gehangen… Of toch niet?

Pulse oximeter

Begin 2016 zat ik al thuis met een dubbele longontsteking en mijn gezondheid bleef in 2016 nog wat schommelen. Dat ik later toch vaak buiten adem bleef bij stevige wandelingen tijdens fotoshoots, schoof ik af op de dubbele longontsteking die misschien mijn longen in een minder goede conditie had achtergelaten.

Toch zat het me niet lekker. Ik was vaak benauwd en kleine inspanningen (zoals traplopen) gingen steeds moeizamer.
Daarnaast kreeg ik een vreemd gevoel tussen mijn schouderbladen. In eerste instantie dacht ik dat ik gewoon een verkeerde werkhouding had aan mijn bureau. Maar het voelde anders.

Omdat ik mijn lichaam goed in de gaten wilde houden, heb ik online een pulse oximeter gekocht.
Zo kon ik het zuurstof in mijn bloed en mijn hartslag goed in de gaten houden.

Begin maart 2017 kon ik langzaam maar zeker steeds minder. Zelfs even een kopje thee pakken gaf al problemen.
Na een fotoshoot was ik totaal buiten adem en ik kreeg een angstaanjagend, vreemd gejaagd gevoel. Klam zweet brak me uit.

Ik belde de huisarts en kon direct terecht.

En toen liep de dag even anders dan gedacht…

De huisarts schrok van mijn klachten en stuurde me met spoed door naar de hart/long eerste hulp in het Spaarne Gasthuis in Haarlem.
Ik heb mijn partner (Fedor) gebeld, die direct uit zijn werk naar huis kwam om me naar het ziekenhuis te brengen.

Aangekomen bij het ziekenhuis werd ik door hele aardige verpleegsters opgevangen, die verbaasd waren dat ik met de auto was gekomen. Ze hadden verwacht dat ik met de ambulance binnengebracht zou worden.
Ik werd direct aan de hartbewaking gelegd, er werd bloed afgenomen, röntgenfoto’s gemaakt en zo lig je dan voor het eerst in je leven plotseling in het ziekenhuis.

Onderzoek & uitslag

Na alle onderzoeken kreeg ik te horen dat mijn bloed niet in orde was.
De longarts dacht aan een longembolie. Ik werd hier ook direct voor behandeld met een injectie anti-stollingsmedicijnen.
Het was inmiddels al avond en omdat ik verder stabiel was, mocht ik voor de nacht naar huis.

De volgende ochtend moest ik direct terug komen en werd ik weer opgenomen, voor een CT perfusiescan (met contrastvloeistof) en een echo (om te kijken of er elders nog bloedpropjes te vinden waren in mijn lichaam).
In de namiddag waren de resultaten pas bekend en volgde de diagnose… Longembolie.
Niet slechts 1 bloedpropje, maar meerdere exemplaren en in beide longen.

“Hoe lang zal het herstel ongeveer duren?” vroeg ik….

Ik moest rekenen op minimaal 6 maanden voordat ik me weer echt iets beter zou voelen. En waarschijnlijk enkele jaren voordat ik weer helemaal de oude zou zijn.
Dagelijks moet ik medicijnen nemen (antistolling/bloedverdunners) voor minimaal 6 maanden.

En dat sloeg in als een bom. Als zelfstandig ondernemer ben je sowieso al heel slecht in stil zitten en ziek zijn…
Maar nu kon ik ook echt helemaal niets. Ik was ontzettend moe, heel snel buiten adem, benauwd en ik had gewoon totaal geen energie.
De pijn in mijn schouderbladen was ook uitstralende pijn van mijn longen. Gelukkig kreeg ik daar goede pijnstillers voor mee naar huis.

Het werk ligt stil…

De longembolie is de reden dat ik in 2017 weinig heb kunnen werken.
Helaas moest ik het slechte nieuws ook delen met mijn stagiaire (Diede), zij heeft haar stage hierdoor moeten afbreken.
Ik kon de eerste maanden nog helemaal niet werken en dus ook geen fotoreportages doen.

Pas in september 2017 ben ik weer fulltime gaan werken en is er ook gelijk weer een andere stagiaire gekomen (Mandy) om me te helpen met de dagelijkse werkzaamheden.
Geweldig om het dan te treffen met zo’n enthousiaste, gemotiveerde stagiaire die écht goed meehelpt.

Update

Inmiddels is het nu november 2017 en het gaat steeds beter met me. Ik ben nog niet volledig hersteld, maar ik hoef geen medicijnen meer te slikken en mijn conditie wordt steeds beter.
Ondanks dat een longembolie iedereen kan treffen, heb ik toch mijn levensstijl totaal aangepast. Ik heb alle suiker uit mijn dieet geschrapt, ben veel gezonder gaan eten, drink alleen nog maar water en ik sport dagelijks minimaal een half uur. Daardoor ben ik ook 17kg afgevallen en voel ik me veel beter in mijn lijf.

Plaats een reactie...

%d bloggers liken dit: